Pepers en tomaten

Ik heb een nieuwe hobby. Het probleem met mij en hobby’s is dat ik me er nogal in kan verliezen en voor je het weet heb je te maken met een obsessie en dingen die met ob beginnen zijn eigenlijk nooit goed. [Zie ook: obstakel, obstinaat en obscuur.] Ooit heb ik me gestort op het perfectioneren van crème brulée, vrienden en familieleden hebben het er nog over. Het kwam erop neer dat ik uiteindelijk grootverpakkingen vanillepeulen uit Tahiti liet overkomen en 8 kilo aankwam.

Mijn nieuwe hobby is tuinieren. Ontzettend van nu dus. Iedereen doet het eigenlijk. Met je vingers in de aarde wroeten, terwijl je intussen aan een onbespoten rauwe sperzieboon knabbelt. Dat is genieten. Ik heb alleen geen tuin en dat is op z’n minst een obstakel bij het beoefenen van mijn nieuwe hobby.

Voorlopig richt ik me op het binnenshuis tuinieren. Ik kweek tomaten en pepers. Op mijn nieuwe lievelingswebshop tomatenzaden.nl – die het trouwens doet met peperzaden.nl en ook met hetesaus.nl – heb ik zaadjes besteld voor drie soorten kerstomaten en drie soorten peper. Ik heb me bij de keuze laten leiden door de welluidendheid van de namen en de kleur van de vruchten. Misschien schudden door de wol geverfde tuiniers nu meewarig hun wijze hoofd om zoveel oppervlakkigheid. Maar ik ben een newbie dus ik probeer ook maar wat.

De tomaten heten Indigo Blue Berries, Galapagos Tomato en Tiny Tim en de pepers Habanero Chichen Itza, African Bird’s Eye Chili en Fatalii Chocolate. Iedere dag zit ik op mijn knieën te bestuderen hoe ze groeien. Het fascineert me mateloos. In den beginne deden de tomatenplantjes het veel beter dan de peperplantjes, maar na het verspenen [vakjargon] hebben de peperplantjes een gezamenlijke groeispurt ingezet. Het zou zomaar kunnen dat ze hun tomatenbroeders nog inhalen.