Mannen op fietsen met kinderen in kinderzitjes zijn woest aantrekkelijk, dat weet iedereen. Zelfs ik – normaalgesproken ongenaakbaar als de hel – ben gevoelig voor mannen op fietsen met kinderen in kinderzitjes. Net kwam ik er weer een tegen en er verscheen spontaan een glimlach op mijn gezicht. Dit is dus heel bijzonder, h?! Dat ik zomaar op straat om niks begin te glimlachen. Doe ik namelijk nooit nooit nooit. Behalve dan dus naar mannen op fietsen met kinderen in kinderzitjes.
Het was een beetje suf kind met lodderogen en heel veel kwijl, maar dat deerde niet. Het ging om die man en die was vertederend en zorgzaam en tegelijkertijd heel stoer. Hij zong ook een lied tegen zijn kind en dat maakte het allemaal nog mooier. Hij zong het lied niet zachtjes of stiekem, maar het galmde door de straat dat het een lieve lust was. De man had gewoon een fiere houding zo van ik ben een man op een fiets met een kind in een kinderzitje and I’m proud of it! Ontroerend was het.
Het lied ging zo:
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
We gaan rechtdoor
enz.
Eerlijk gezegd begon ik er na veertien keer We gaan rechtdoor een beetje genoeg van te krijgen. Jaha! dacht ik bij mezelf. Nou weten we het wel, jullie gaan rechtdoor tot in de eeuwigheid. Het was trouwens bovendien niet waar. De man op de fiets ging doodleuk rechtsaf en bleef stug volhouden dat ze rechtdoor gingen.
Nou ja! dacht ik. Zo raakt zo’n kind toch volkomen in de war! Dat wordt toch een langslepend drama als-ie straks als hij achttien is zijn rijbewijs moet gaan halen. Geen flauw benul is hem bijgebracht van links en rechts en rechtdoor, laat staan dat hij verkeersregels die daarmee te maken hebben uit zijn hoofd kan leren.
Plotseling moest ik denken aan mijn eigen vader. Wat heeft hij tegen mij gezongen in een soortgelijke situatie? Ik ben ook niet zo heel goed in links en rechts en toch ben ik al 32. (Wat dat ermee te maken heeft weet ik ook niet, ik noteer gewoon mijn gedachten op dat moment.) Komt het doordat mijn vader in mijn vroege jeugd ook zo’n originele kijk op richtingen had? Maar er kwam geen enkele herinnering naar boven van mijn vader zingend op de fiets met mij in een kinderzitje. Hoe ik ook mijn best deed. Volgens mij had mijn vader in die tijd helemaal geen fiets. Alleen een bruine Renault.
Dus dat probleem ook weer opgelost.
Vandaag, dames en heren, gaan we hartige taart bakken. Niet een halve hartige taart, niet een hele hartige taart, maar maar liefst twee hele hartige taarten. Ik ben vast begonnen en hier volgt een live verslag in woord en beeld, nog nooit eerder vertoond op een weblog, of misschien wel, maar dat weet ik dan niet. Kijkt u even mee, dan kunt u het straks zelf.
We gaan bakken:
- een hartige gehakttaart met appel
- een hartige gehakttaart met paprika en mozzerella
Deel 1
Zet de benodigdheden klaar (klik).
We beginnen met de gehaktappertaart, want die is het makkelijkst. Smeer een springvorm in met olijfolie. Haal de bladerdeeg uit de verpakking. O jee. Het is nog bevroren. Daar kunnen we niks mee. Leg het bladerdeeg op een plank om te ontdooien (klik).
U kunt de wachttijd benutten met het schrijven van een stukje op uw weblog. Heeft u geen weblog, dan kunt u een weblog beginnen of als u helemaal geen weblog wilt, kunt u bijvoorbeeld een boek gaan lezen of een aflevering van 24 gaan kijken als u toevallig de dvd-box in huis heeft.
Deel 2
Als het bladerdeeg voldoende is ontdooid kunt u weer verder. Verwijder uw sieraden (klik) en bekleed de springvorm met bladerdeeg (klik). Zo. Nu beginnen we aan de bereiding van het gehakt (of is het de gehakt?).
Doe het of de gehakt samen met de gehaktkruiden en een ei in een kom (klik). Voeg daar een drupje van het geheime ingredi?nt toe (klik). Kneden maar! (Klik.)
Heeft u het of de gehakt goed door elkaar gehusseld? Dan komt nu het goede nieuws. U hoeft het niet in een pan te rullen, want dat doen we niet bij dit recept. Plemp het gewoon rauw in de beklede taartvorm en zorg dat het gelijkmatig over de bodem is verdeeld (klik).
Nu is het tijd om voor uzelf een boterham te smeren, want anders valt u misschien straks van uw stokje.
Deel 3
Als u een lekkere boterham met chocoladevlokken heeft gegeten wast u uw handen en een grote appel. Schil de appel (klik) en snijd hem in plakjes. Besprenkel de appelplakjes met een paar druppels citroensap en verdeel ze over het of de gehakt (klik).
Vouw nu netjes de bladerdeegflapjes naar binnen en plak over het gat dat overblijft het laatste plakje bladerdeeg (klik). Maak een papje van een ei (klik) en smeer dat over de taart (klik). (Niet alles opmaken, want we hebben nog wat nodig voor de volgende taart.)
Zet de taart in de oven (klik). Zet de oven niet te hoog, op 140 graden ofzo, dan wordt de appel lekker zoet en zacht.
Wacht een uur. (Intussen mag u zelf weten wat u doet.)
Deel 4
We zijn inmiddels begonnen met de tweede hartige taart. Het blijkt overigens dat de eerste wel wat langer dan een uur in de oven moet. Het is allemaal live, h?, dan weet je dat soort dingen niet van tevoren.
Volg bij het bereiden van de tweede hartige hartige taart dezelfde eerste stappen als bij de eerste. Dit keer bent u gelukkig niet vergeten het bladerdeeg tijdig uit de vriezer te halen, dus dat scheelt weer. Het verschil is dat u nu aan het gehakt ook nog een gesnipperde ui en een gesnipperde paprika toevoegt (klik). Oh ja, mijn vriend is inmiddels verschwunden dus helaas geen spannende actiefoto’s meer bij dit deel van het verslag.
Doe het rauwe gehakt weer in de taartvorm en maak daar zelf een foto van (klik). Snij twee bolletjes mozzerella in plakjes en verdeel die weer over het gehakt net als de plakjes appel, behalve dat het nu dus plakjes mozzerella zijn (klik).
Deel 5
De eerste hartige taart is klaar. Klik. Hij ziet er prachtig uit al zeg ik het zelf en hij ruikt ook heerlijk.
Vouw nu de tweede taart net zo dicht als de eerste en smeer het eimengsel dat nog over was erover. Rasp wat parmezaanse kaas (klik) en strooi dat erover heen. Schuif de taart in de oven en wacht een uur of langer. Laat de eerste taart intussen afkoelen en ga iets voor uzelf doen.
Deel 6
Ook de tweede taart is klaar. Klik. Zo mogelijk nog beter gelukt dan de eerste.
Maar nu volgt het allermoeilijkste gedeelte van dit recept. Beide taarten moeten namelijk vervoerd worden naar een klein dorpje in de buurt van Tiel. Hoe gaan we dat aanpakken? Ik weet het zelf eigenlijk ook niet zo goed. Laat ik ze eerst maar eens proberen te verpakken in zilverfolie en plastic zakken. En dan heel voorzichtig naar dat kleine dorpje rijden. Of dat allemaal goed gaat, dat hoort u misschien later nog.
Update: Uiteraard werden de taarten beoordeeld. Er dong nog een hartige taart mee: een Brie-preitaart. De appelgehakttaart won met glans: gemiddeld een dikke acht. Een gedeelde tweede plaats voor de Brie-preitaart en de mozzerella-paprikataart met allebei iets van een zeven. (Heb de puntentelling niet meer zo heel goed bijgehouden na de triomf van de appelgehakttaart, want toen was ik natuurlijk aan het juichen van binnen.)
