Wat te doen

Vandaag ga ik deze site maar eens afmaken. Met links enzo. Dat alles werkt zoals het hoort te werken. Eerst koffiezetten. En nog wat tekstjes maken. Dan ga ik verder. Beloofd.

Zuur

Hiermee schijn je 101 soepen te kunnen maken. Heel gemakkelijk: je flikkert een pak van die basissoep in een pan, ingrediënten erbij, staafmixer erdoor en hupsakee, klaar is Kees. Zo heb ik al brie/courgettesoep gemaakt (mjam), broccolicsoep (lekker!) en zuurkoolsoep met rookworst. Nou denkt u: zuurkoolsoep smaakt vast niet precies naar zuurkool. De smaak van zuurkool past namelijk helemaal niet bij de vorm van soep. Het smaakte wel precies naar zuurkool en het was erg vies. Ik wil de makers van de site dan ook adviseren dit recept te verwijderen. Wat ik ook niet helemaal eerlijk vind is dat er daar 101 recepten worden beloofd. Er staan er maar een stuk of veertig.

A cup of damn fine coffee and a slice of cherry pie

Het was ooit een hype en aangezien ik nooit te beroerd ben om met welke hype dan ook braaf mee te hobbelen - of het nu om Harry Potter of Big Brother gaat - zat ik ook iedere zondagavond (het werd toch op zondag uitgezonden?) aan de buis gekluisterd. Audrey, Norma, Leo, Shelley, Leland, James en natuurlijk Dale Cooper en de Log Lady, ik vond het allemaal mateloos boeiende persoonlijkheden en dagelijks vroeg ik mij af: who killed Laura Palmer en wat kan ik concluderen uit het feit dat het motiefje op de stropdas van Leland Palmer iets weg heeft van het motief op de vloerbedekking in de droom van Dale Cooper? Er waren destijds mensen met de tegenwoordigheid van geest om alle afleveringen op video op te nemen van de serie Twin Peaks, want daar heb ik het natuurlijk over. Dankzij een van hen kan ik alles weer eens opnieuw bekijken en wat blijkt: Twin Peaks is twaalf jaar later nog net zo spannend, bijzonder, sfeervol en meeslepend. Daarmee is mijn theorie dat een hype nooit voor niks een hype is, maar weer eens bewezen. Dat laatste geldt overigens niet voor de flippo-hype van een paar jaar geleden. Dat sloeg echt nergens op.

Maurice of Mariëtte?

Nu vraag ik me opeens af of dat wel kan, een spin die Maurice heet. Zijn spinnen niet altijd vrouwtjes? Hoe werkt dat eigenlijk als een spin eitjes legt? Moeten die nog bevrucht worden door iets of iemand? Zie je, ik heb toch weinig met natuur.

Maurice

Als ik uit het raam links van me kijk, zie ik een boom. Geen echte boom, maar zo'n gekortwiekt stadsboompje waar een soort stellage van bamboestokken omheen is gebouwd om de takjes aan vast te binden, zodat we ervan op aan kunnen dat ze niet zomaar in het wilde weg beginnen te groeien, want stel je voor zeg, een beetje orde moet er zijn, hoor. De hele straat staat overigens vol met dit soort boompjes. Maar in mijn boom wordt al een paar dagen hard gewerkt. Een spin heeft er een web gebouwd. Normaal zou me dat natuurlijk nooit zijn opgevallen, want ik heb een hekel aan alles wat riekt naar natuur. Ik vind dat natuur stinkt. Je doet mij echt geen plezier met een frisse wandeling in de buitenlucht en pas als ik loop te zweten in mijn winterjas, valt het me op dat we van seizoen zijn gewisseld. Poezen zijn grappige beesten, maar verder wil ik me graag op wezens richten die terugpraten als ik wat tegen ze zeg. Maar goed, toen ik hard aan mijn eigen web zat de bouwen de afgelopen week, zag ik hem dus opeens zitten in het zijne. Ik voelde toch een soort verwantschap. Hij bewoog niet echt en ik dacht even dat-ie dood was. Maar de volgende dag zag ik dat hij er een heel stuk had bijgesponnen. Zijn web overspant nu al twee takken van het boompje. Hij zit meestal iets onder het midden. Een beetje te wachten tot er wat langskomt, denk ik. Ik heb hem Maurice genoemd.

Geblokkeerd

Tja, dat had ik kunnen verwachten. Nu ik met veel bombarie mijn web officieel heb geopend, doemt daar onmiddellijk een levensgroot writers block op. Ik weet niks te vertellen. Ik heb sinds ik dit web in elkaar geknutseld heb, niets meer meegemaakt. Geen grappige briefjes of e-mails ontvangen, geen idiote ontmoetingen gehad, geen belangwekkende ontwikkelingen in mijn leven. Interessante overpeinzingen heb ik sowieso al nooit. Dit in tegenstelling tot de echte Charlotte, die spin uit het boek dus. Die verkondigde de ene wijsheid na de de andere vanuit haar web. Ze was nog beeldschoon ook, als we de verteller moeten geloven. En trouw en loyaal en ze kon bovendien schrijven! Ga d'r maar aanstaan.   

Goed, ik probeer het gewoon. Vanmorgen ben ik om 7.45 opgestaan, heb ik gedoucht, koffiegezet, ontbeten en ben ik achter mijn bureau gaan zitten. Vervolgens heb ik de telefoon gepakt met als doel twee belangrijke personen met mijn scherpe vragen het vuur na aan de schenen te leggen, hetgeen is mislukt. Ze hadden hun voice mail aanstaan. Ik heb een persbericht geschreven, gebeld met moeder en mijn vriendin via e-mail geadviseerd over het al dan niet douchen met een getrouwde collega. En zo is het alweer lunchtijd.